Even voorstellen: Inge Ferwerda

Ja, ik ben het: degene die jullie altijd via LinkedIn en e-mail bestookt met berichtjes.. Sinds 2014 ben ik lid van JongWonen en sinds 2015 zit ik in het bestuur. Zo langzamerhand is het dus wel eens tijd om mezelf ook voor te stellen.

Mijn naam is dus Inge, ik ben van bouwjaar ’84 en ik woon met mijn vriend in het mooie Leeuwarden, de Culturele Hoofdstad van Europa. Mijn werkdagen breng ik door bij Domesta, als wijkconsulent in de gemeente Coevorden. Dat doe ik al weer een jaar of 4. Daarvoor heb ik gewerkt als medewerker Sociaal Team bij Lefier in Hoogezand en als detacheringsmedewerker bij BMC/Interlink. In het verre verleden daarvoor heb ik de opleiding Vastgoed en Makelaardij gedaan aan de Hanzehogeschool.

Als ik niet aan het werk ben zit ik meestal achter de naaimachine, kleding maken. Dat deed ik eerst vooral als hobby maar afgelopen september ben ik aan een Costumière-opleiding begonnen. Verder heb ik een seizoenkaart bij Cambuur, al vraag ik me als ik naar het spel kijk wel eens af waarom. Gelukkig is het met de mede-supporters vaak heel gezellig en dat maakt een hoop goed.

De afgelopen jaren heb ik een hoop gehad aan JongWonen. De intervisiebijeenkomsten vond ik heel waardevol, om te kunnen bespreken waar je tegenaan loopt, en soms ook alleen maar om me te realiseren dat ik niet de enige ben die wel eens tegen dingen aan loopt. Ook brachten de themabijeenkomsten veel inspiratie. De bijeenkomst over ‘de doelgroep digitaal’ bijvoorbeeld was de aanleiding om samen met een paar collega’s continue klanttevredenheidsmeting bij Domesta op te zetten. Wat dat betreft kan ik het lidmaatschap aan iedereen aanraden. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de vrijdagmiddagborrels…

Inmiddels heb ik de intervisie ingewisseld voor supervisie: een jaar lang bezig met mijn eigen leervraag. Ik zat al een poosje te dubben over een volgende loopbaanstap, waardoor ik ook tegen een paar dingen aanhikte. Gedurende de supervisie bleek dat ik mezelf eigenlijk beperkte. Door me daar bewust van te worden, en nu bewust te kunnen kiezen om me daar niet meer door te laten tegenhouden weet ik nu welke kant ik op wil, en ben ik druk bezig om dat te realiseren. Kortom: hoera voor supervisie, al was het best spannend en confronterend af en toe.